Το πόσο βλαβερά μπορεί να είναι τα φρούτα μιας συμβατικής καλλιέργειας δεν έχει ακόμα πλήρως αποσαφηνιστεί. Οι επιδράσεις της όλης επεξεργασίας του φυτού (ή του δέντρου) και του καρπού (φρούτο) είναι μόνο εν μέρει γνωστές.
Ας δούμε όμως τί μπορεί να συμβεί στη ζωή ενός φρούτου μέχρι να φτάσει σε εμάς.
Ξεκινώντας από το δέντρο, πολύ πριν εμφανιστεί ο καρπός του, ο αγρότης θα πρέπει να το προστατέψει από τα βλαβερά έντομα που θα μειώσουν ή θα μηδενίσουν την παραγωγή. Καταφεύγει, λοιπόν, στα εντομοκτόνα, χημικές ουσίες που σκοτώνουν έντομα, όπως σαφέστατα δηλώνει το όνομά τους. Φυσικά, μαζί με τα βλαβερά (για το φυτό) έντομα σκοτώνονται και τα ωφέλιμα (όπως οι μέλισσες και άλλα).
Παράλληλα, για να αυξηθεί η παραγωγή, θα χρησιμοποιηθούν τα χημικά λιπάσματα, που απορροφούνται μόνο μερικώς από το φυτό και γίνονται τοξικά για το υπέδαφος και το νερό.
Στην περίπτωση που το έδαφος είναι πλούσιο σε ζιζάνια (χαμηλή συνήθως βλάστηση που μεγαλώνει εξαιρετικά γρήγορα και πνίγει τα άλλα φυτά), θα χρησιμοποιηθούν ζιζανιοκτόνα, χημικές ουσίες για να τα εξοντώσουν πριν το φύτεμα του δέντρου. Μία από τις γνωστότερες ουσίες είναι το RoundUp της Monsanto, χαρακτηρισμένο στην Ευρωπαϊκή ένωση ως «επικίνδυνο για το περιβάλλον».
Αφού πάρει ο αγρότης τον καρπό (φρούτο) στα χέρια του, θα πρέπει να το ετοιμάσει για την αγορά. Αν αυτή η αγορά είναι αυστηρά τοπική (στην ίδια περιοχή), τότε η ανθρώπινη επέμβαση σταματάει εδώ. Επειδή όμως καμία περιοχή στον πλανήτη δεν έχει αυτάρκεια σε περισσότερα από 1 ή 2 είδη καλλιέργειας, τα περισσότερα τρόφιμα που καταναλώνουν οι κάτοικοί της αναγκάζονται να ταξιδέψουν και μάλιστα εκατοντάδες χιλιόμετρα. Για να αντέξουν τα φρούτα την επικείμενη μεταφορά θα υποστούν και άλλες επεμβάσεις.
Για να μην ωριμάσουν πριν την ώρα τους και να μην δεχθούν επίθεση από ζωύφια, τα φρούτα υπόκεινται σε ιονίζουσα ακτινοβολία, που εκπέμπεται είτε ηλεκτρικά είτε από ραδιενεργές ουσίες.
Κατά την αποθήκευσή τους και τη μεταφορά τους σε κοντέινερς τα φρούτα ψεκάζονται με ουσίες που ελέγχουν την ωρίμανση, την οποία μπορούν να καθυστερήσουν ακόμα και για 12 μήνες. Η χρήση τέτοιων ουσιών έχει επιτραπεί στις περισσότερες γνωστές χώρες.
Ας πάμε λίγο πίσω χρονικά, στον σπόρο από τον οποίο προέκυψε το δέντρο. Κατά πάσα πιθανότητα είναι ήδη γενετικά τροποποιημένος. Υπάρχουν ελάχιστες οργανώσεις στον κόσμο που διατηρούν παραδοσιακούς και μη τροποποιημένους σπόρους, που διατίθενται κυρίως σε μικρές φάρμες και σε ιδιώτες καλλιεργητές.
Συμπέρασμα
Αυτή είναι η Οδύσσεια ενός φρούτου πριν φτάσει στο τραπέζι μας. Ο καθένας μπορεί μόνος του να αποφασίσει αν τα παραπάνω είναι αρκετά για να επιλέξει να καταναλώνει βιολογικά φρούτα και όχι συμβατικά.
Οι περισσότερες από τις παραπάνω επεμβάσεις ήδη έχουν αποδειχθεί ως άκρως βλαβερές τόσο για το περιβάλλον όσο και για τον άνθρωπο (καταναλωτή ή όχι). Οι υπόλοιπες είναι ακόμα υπό τον έλεγχο των ερευνητών, μερικοί από τους οποίους ήδη τις καταδεικνύουν ως επικίνδυνες.
